Veertig jaar werk ik nu als outplacement adviseur en ik kan wel zeggen dat mijn werk mijn hobby is; op mijn twintigste bekeek ik al met veel plezier de vacatures in de krant. Dagelijks spreek ik werknemers die een outplacementtraject ingaan, en tegenwoordig kom ik dan veel generatiegenoten tegen. Mensen rond de zestig jaar die ik weer op de rit probeer te krijgen door ze te begeleiden naar een andere baan, een andere activiteit of naar een vervroegd pensioen.

Is er toekomst voor oudere werknemers na een outplacementtraject?

Na een uitgebreide intake en de ‘op maat’ trajecten bij Menea zie ik dat zestigplussers het meestal wel redden tot aan hun pensioen. Het is een generatie wiens huis vaak al is afbetaald, met nog wat spaargeld op de bank. Sommigen hebben een financiële bijdrage van hun werkgever meegekregen. Met behulp van onze financieel adviseur wordt hun financiële situatie doorgelicht. Toch zie ik dat veel mensen nog steeds twijfelen: wel of niet eerder stoppen? Zelfs met een mooie transitievergoeding werken ze liever toch door. Ze hebben namelijk niet goed nagedacht over het feit dat hun baan zou kunnen ophouden te bestaan. Ik help ze om een goede keuze te maken waarbij de afweging werk-privé doorslaggevend is.

Veranderende arbeidsmarkt

Voor de 50-jarigen is een gedwongen ontslag een iets ander verhaal; zij hebben nog een behoorlijk aantal arbeidsjaren voor de boeg. Deze groep gaat vaker in de weerstand, schiet regelmatig in de stress en ziet door de bomen het bos niet meer. Voor hen zijn de Menea outplacementtrajecten zeer belangrijk. Mijn taak is dan inzicht en overzicht te bieden. Na dertig jaar trouwe dienst hebben werknemers vaak geen idee hoe ze hun werkzame leven anders kunnen inrichten. Ik zeg dan: de arbeidsmarkt verandert, de wereld verandert. En als je wilt, helpen we je met een nieuwe stap. Aangezien de arbeidsmarkt nu relatief gezond is, kan deze leeftijdsgroep nog prima een baan vinden.

Fysieke baan en nog omscholen?

Natuurlijk hangen de mogelijkheden af van de beroepsgroep en iemands financiële situatie. Zo zijn mensen die altijd fysiek werk hebben gedaan lastiger te bemiddelen. Stel dat dit lichamelijk niet meer gaat, laat je je dan op je 55e nog omscholen? Vaak een ver-van-hun-bed scenario. Na een fysiek zware baan hebben ze meestal geen puf om in de schoolbanken te gaan zitten. Toch zijn er voldoende mogelijkheden om bijvoorbeeld als vrijwilliger of met een werkervaringsplaats een nieuwe baan te vinden.

Nu vijftig, over tien jaar zestig en dan?

Een lastige situatie waar sommige werkgevers, maar ook werknemers, zich vaak te laat bewust van worden. Terwijl het juist de taak is van een bedrijf om mee te denken en mensen op andere gedachten te brengen. Werkgevers dienen zich te realiseren dat mensen van vijftig over tien jaar de zestig bereiken. Niet alleen voor het bedrijfsleven, maar ook voor werknemers is het aan te raden tijdig actie te ondernemen. Waarom niet eens in de zoveel tijd een uitgebreid gesprek met een loopbaanadviseur? Dat is voor iedereen een aanrader. Natuurlijk, het is een kostenpost, maar uiteindelijk kost het een bedrijf meer als er niet wordt geïnvesteerd in mensen.

En als je nog lang geen oudere bent?

Bovenstaande geldt niet alleen voor oudere werknemers, ook jongeren krijgen hier vroeg of laat mee te maken. Als ik mijn fantasie erop loslaat zal veel werk over tien jaar door robots worden gedaan. Een kassière bij een supermarkt moet zich nu al afvragen of die functie over vijf jaar nog wel bestaat. Jongere generaties moeten er nu al voor open staan om flexibeler te zijn. Preventieve maatregelen vanuit het bedrijfsleven en proactief gedrag van de medewerkers zal leiden tot grotere flexibiliteit.

PS: ken je de 45-plus loopbaanregeling al? Ook een handige manier om beter voorbereid te zijn op de toekomst.

Cornelia Kolle is loopbaancoach en arbeidsbemiddelaar bij Menea